De play-offs van de EuroLeague 2026 zijn twee dagen geleden van start gegaan. Vier reeksen, acht teams, één bestemming: Athene op 22 mei. Elke confrontatie draagt nu al een verhaal in zich dat iets fundamentelers onthult dan vorm of statistieken. In dit artikel wordt gekeken naar wat elke reeks ons vertelt over hoe deze organisaties zichzelf zien, en of dat zelfbeeld sterk genoeg is om de druk te weerstaan van de hoogste inzet die het Europese basketbal te bieden heeft.

De wereldwijde inkomsten uit sport-IP bedroegen in 2025 174 miljard dollar, met de Amerikaanse competities als koplopers. Elk jaar wanneer dit rapport verschijnt, draait de discussie om de cijfers. In dit artikel wordt betoogd dat de cijfers een gevolg zijn van iets wat in financiële termen niet helemaal tot uiting komt, en dat die 174 miljard dollar in feite de commerciële waarde van duidelijkheid weergeeft.

Victor Wembanyama scoorde 35 punten tijdens zijn debuut in de play-offs en werd binnen 48 uur uitgeroepen tot de allereerste unanieme ‘Defensive Player of the Year’ in de geschiedenis van de NBA. Dit artikel gaat niet over de cijfers. Het gaat over wat zijn week onthult over het werk dat moet worden verricht voordat een keerpunt zich aandient, en waarom de atleten die het duidelijkst door die kruispunten navigeren, juist degenen zijn die hun identiteit al lang voordat de schijnwerpers dat vereisten net zo serieus namen als hun talent.

De aanvraag van Nike voor een handelsmerk voor het kenmerkende logo van Bronny James is deze week afgewezen omdat het niet te onderscheiden was van een bestaand merk van een golfkledingbedrijf. Dit wordt beschreven als een juridische tegenslag. In dit artikel wordt betoogd dat het om iets veel fundamentelers gaat, en wat dit onthult over de reden waarom een duidelijke identiteit de basis vormt waarop intellectueel eigendom, partnerschappen en het denken over eigendom allemaal berusten.

LAFC en LA Galaxy delen dezelfde stad, dezelfde competitie en hetzelfde salarisplafond. Begin 2026 weet de ene club precies wat dat is. De andere is nog steeds op zoek. Het verschil tussen beide clubs zit niet in talent of budget. In dit artikel wordt onderzocht wat deze verschillen ons vertellen over het onderscheid tussen organisatorische identiteit en organisatorische afhankelijkheid, en waarom dit ook lang na afloop van het seizoen nog van belang is.

EA Sports heeft zojuist zijn allereerste middelbare schoolatleet getekend, niet vanwege zijn verwachte positie in de draft, maar omdat hij zijn verhaal nu al zo duidelijk weet te brengen. In dit artikel wordt bekeken wat deze beslissing zegt over de manier waarop merken atleten tegenwoordig beoordelen, en waarom het werken aan de eigen identiteit, iets wat de meeste atleten tot later uitstellen, juist op dit moment het allerbelangrijkste is.

March Madness zorgt voor enkele van de meest bekeken momenten in de universiteitssport. En dan is het bijna meteen weer voorbij. Voor de atleten die hebben meegedaan, zowel winnaars als verliezers, breekt de stilte die daarop volgt sneller aan dan iemand buiten de sportwereld zich realiseert. In dit artikel wordt gekeken naar wat het toernooi onthult over de identiteitskloof waarop de meeste universiteitsatleten nooit zijn voorbereid, en waarom het werk dat er echt toe doet pas de ochtend erna begint.

Dwyane Wade wist al welke auto hij zou kopen nog voordat hij zijn eerste NBA-salaris had ontvangen. Dit is geen financieel verhaal. Het is een verhaal over identiteit. Aan de hand van de nieuwe Athlete Council van JPMorganChase belicht dit artikel de kloof tussen de zichtbaarheid van sporters en hun zelfbeeld, en waarom het dichten van die kloof belangrijker is dan de meeste mensen in de sportwereld willen toegeven.

De sportwereld produceert meer content dan ooit. De meeste organisaties hebben nog steeds moeite om een fundamentele vraag te beantwoorden: wat is ons verhaal? Aan de hand van de flagfootballcompetitie van de NFL wordt in dit artikel onderzocht waarom een helder verhaal in de sport zo zeldzaam is, en waarom dit belangrijker is dan de meeste organisaties beseffen.

In de sport wordt het hebben van keuzemogelijkheden doorgaans als een voordeel gezien. Hoe meer een sporter kan, hoe meer wegen er voor hem of haar open lijken te liggen. Na verloop van tijd kan diezelfde flexibiliteit het echter moeilijker maken om zich volledig aan iets te wijden, en zonder die toewijding wordt het lastig om iets op te bouwen dat echt aanslaat en standhoudt.

Voor veel sporters zijn identiteit en prestaties één en hetzelfde. Dat gaat goed, tot het moment dat de sport niet langer alles bepaalt.